styl

Grachan tuning style

Styl tuningu Grachan lub Garuchan wywodzi się od odbywających się w latach 70tych i 80tych mistrzostw na torze Fuji International Speedway.

W tym czasie Bosozoku urządzali duże zloty na parkingach wokół tych wydarzeń. Naturalnym stało się przejęcie pewnej stylistyki sportowych samochodów tamtej epoki. Samochody Bosozoku zyskały na szerokości – pojawiły się bodykity zbliżające kształt karoserii seryjnych aut do stylu Super Silhouette, prezentowanego przez maszyny na torze Fuji.

Grachan jest jednym z podstawowych i najbardziej ekstrawaganckich wariantów stylu Bosozoku.

Czytaj wi�cej »

Kyusha tuning style

Kyusha to wywodzący się z Bosozoku styl tuningu, dosłownie zwrot Kyusha oznacza ‘japoński klasyczny stary samochód’.

W praktyce projekty spod znaku Kyusha firmują starsze, klasyczne japońskie samochody poddane delikatnym zabiegom stylistycznym, takim jak obniżenie, klasyczne felgi i ewentualne delikatne poszerzenia błotników.

Choć styl ten jest bezpośrednio powiązany z Bosozoku, to jednak promowane za jego pośrednictwem rozwiązania, z gangsterskim Bosozoku nie mają wiele wspólnego.

Czytaj wi�cej »

Shakotan tuning style

Shakotan to powiązany z Bosozoku styl modyfikacji samochodu.

Nazwa Shakotan oznacza dosłownie ‘niski samochód’ i jest używana do określenia ekstremalnie obniżonych samochodów sportowych. Samochody stylizowane w duchu shakotan prócz obniżonego zawieszenia bardzo często wyposażone są również  w spojlery i dużej średnicy końcówki wydechu.

Shakotan stanowi umiarkowany wariant stylu Bosozoku.

Bosozoku (bōsōzoku) tuning style

Bosozoku (bōsōzoku) to Japońska subkultura powiązana z klubami i gangami motocyklowymi. Grupy bōsōzoku znane są ze swojego uwielbienia do niebezpiecznej jazdy, której najczęstszymi objawami było wymijanie ruchu ulicznego przy dużej prędkości, jazda bez kasku czy świateł, a nawet celowe przejeżdżanie na czerwonym świetle. Najpopularniejszą aktywnością japońskich gangsterów było shinai bōsō czyli nastawione nie na wygraną a dreszczyk emocji wyścigi przez miasto. Pomijamy oczywiście najbardziej oczywiste zajęcia gangsterów jak wszczynanie bójek, które często kończyły się użyciem broni – mieczy, metalowych rurek, kijów baseballowych a nawet koktajli Mołotowa.

Cechą charakterystyczną gangsterskich motocykli były wprowadzane do nich nielegalne modyfikacje, takie jak brak wymaganego oświetlenia, tłumików lub nawet przeróbki zwiększające głośność pracy układu wydechowego.

Stylistycznie motocykle bosozoku stanowią kombinację amerykańskiego chooper style oraz brytyjskiego cafe racer. Zdobione płomieniami lub motywem wschodzącego słońca, przesadnej wielkości owiewki oraz długie widełki stanowiły powszechne modyfikacje. Motocykle posiadały również flagi i specjalne oznaczenia zawierające symbol gangu. Stylistyka motocykli bosozoku różniła się również zależnie od regionu w którym występowała. Dla przykładu Ibaraki bōsōzoku znane było z modyfikowania swoich motocykli w bardzo krzykliwy sposób, wysuwając na pierwszy plan intensywne kolory, zestaw 3-4 ustawionych jedna na drugiej owiewek a nawet oświetlenie rodem ze świątecznej choinki. Ich motocykle stanowiły często składankę różnych części, wymontowanych z innych, skradzionych maszyn.

Bosozoku znalazło również swoje odbicie w tuningu samochodów.
Czytaj wi�cej »